Afgelopen week ontstond er een verhitte discussie tijdens een koffie-uurtje met schoonfamilie (broertje en moeder). Al vele jaren probeer ik (heel voorzichtig) wat voedselkennis te delen met schoonfamilie. Ook gevolgen voor mens, dier en milieu probeer ik dan te schetsen. Het zijn geen tamme schapen, mijn schoonfamilie, maar gelukkig wel intelligent en ze lezen wel eens iets. Mijn schoonmoeder gelooft nog tot op grote hoogte dat het allemaal zo erg niet kan zijn in een beschaafd land als Nederland. Mijn schoonbroertje raakt steeds meer overtuigd en verteld trots dat ie onze koffie zo lekker vindt en dus ook de biologische koopt. En pas nog bio-jam ook. Schoonmoeder vindt het goed en dapper dat we bio kopen, maar geeft toe het gewoon simpelweg te duur te vinden. Ze respecteert onze keuze en ik op mijn beurt maak er niet al te veel heisa-hopsasa van als ze denkt een 'gezonde' sultana te geven aan zoonlief. Al kan ik het niet laten soms te brommen dat het 'gewoon' een koekje is. Ze neemt wel weer de weleda-doucheschuim aan zodat zoonlief zich zonder uitslag kan douchen bij haar. Al gelooft ze niet helemaal dat het gerenommeerde zwitsal zo slecht kan zijn. Ook gebruikt ze geen Robijn meer als ze iets voor zoonlief wast.
Op vakantie zat ze een keer haar lijfblad, de Libelle, te lezen (ow wat heb ik lang gehoopt op een stuk over suiker!) en zei dat erin stond dat MacDonalds best goede dingen doet. Ik kijken in die bewuste uitgave. Het stuk lijkt een gewoon artikel qua layout en tekst, maar er staat (in de marge) 'advertorial' boven. Als ik haar daar op wijs, schrikt ze zichtbaar. Ik dus uitleggen over dat zo'n blad op vele manieren zich laat leiden door 'de industrie' en dat ze daar veel meer aan verdienen dan aan de abonnees.
Nou goed, ze is nu eenmaal niet zo opgevoed om erg kritisch te zijn. Dus ik vergeef het haar allemaal. Intussen probeer ik met kleine steekjes en in bits'n'pieces enige bewustwording teweeg te brengen. Wat zei mij op haar beurt weer vergeeft ;)
We zijn erg op elkaar gesteld, hoor! Anders nam ik niet eens de moeite ;)
Maar nou terug naar deze week. Het koffie-uurtje hier.
In 'Tante Bep' (= de Limburger) had een artikel gestaan over E-nummers, keurmerken en de voedselindustrie. Ik voel er subsidie van de provincie achter. Onlangs las ik ergens dat Limburgers de kroon spannen met ongezond eten. Ik zou niet weten waarom Bep opeens kritisch is.
Afijn. Alles wat ik al jaren preek, bleek te worden bevestigd.
Eindelijk! Dacht ik.
Maar bio is ook niet altijd wat het lijkt. Dus ik inderdaad relativeren. Maar het is wel beter voor mens, dier en milieu dan kiloknallers. Toch vindt ze het te duur. Even goede vrienden, hoor.
En dan begin ik over hoe ik knarsetanden zoonlief mee heb laten doen aan het schoolontbijt. Sponsored bij blue band. 'Maar je kan je kind toch niet alles ontzeggen?'
Ik denk aan blogland (waar ze niks vanaf weten) en hoe ik best wel een van de meer relativerende en gematigde bloggers ben. En hoe ik op mijn lip bijt bij al die al die lieve mensen die hun lieve kinderen 'belonen' met een etentje bij .... MacDonalds. En hoe ik koppig denk 'ze moesten eens weten' en hoe ik weet dat het leidt tot oeverloze discussies en ik zwijg. Hoe ik zowel zoonlief als manlief op z'n tijd een patatje met een frikandel gun. Dat ik zoonlief nooit met instructies naar een feestje of oma stuur. Hoe vaak ik me in een spagaat bevindt en denk; op z'n minst beperk ik het allemaal thuis. Dat ik mijn kind geen 'groen trauma' wil laten oplopen met eindeloze ge- en verboden en afschrikwekkende verhalen. Dat ik dus echt niet van mezelf vind dat ik ons buiten de maatschappij plaats. Integendeel!
Ik besluit dat het voor vandaag wel weer welletjes is en schenk nog een kopje bio-koffie bij.....
Wat heb je dat goed geschreven!
BeantwoordenVerwijderenWant zo is het helemaal. Ik probeer wel eens heel héél voorzichtig een gesprekje aan te gaan met mijn buurvrouw die helemaal gek van haar 2 kinderen wordt. (3 en 5 jaar) Ze gillen, ruzieën, klimmen, springen en zijn nog 2 seconden bezig met hetzelfde of er moet alweer iets anders. Ze raken zeker 3 a 4 keer per dag in een driftbui, waar zij ze niet uit kan krijgen. Dan beuken ze met hun hoofd op de grond van razernij. Ik weet heus wel dat een kleuter driftig kan zijn. Maar dat is niet normaal.
Ik zie wat ze eten, want we staan wel eens te kletsen bij het boodschappen doen. Ik zie waar ze mee zoet worden gehouden (wat niet lukt), want er wordt van alles toegestopt terwijl ik erbij zit. Het is allemaal troep, suiker, kleurstof en het warm eten bestaat altijd uit iets vaags gemaakt van 'vlees' (burgers, nuggets, frikandellen) ze lusten namelijk allemaal geen groenten. Aardappelen zijn altijd patat of rosti of iets van gekruide schijfjes uit een zakje.
Maar het is onbespreekbaar. Ondertussen breken de kleuters er de tent af...ze lijden allevier aan ernstig overgewicht en zelfs de kleuters hebben donkere kringen onder hun ogen.
Maar krijg daar maar eens een ingangetje in.
Dan denk ik net als jij...leven en laten leven.
Fijne zondag en groetjes!
Tanya
Ik denk dat je het goed doet zo, je probeert voor je kind en man een balans te vinden en schuift steeds verder op naar gezonder, bewuster en groener leven. Mensen pikken er vaak toch iets van op en wie weet zet dat bij hen dan ook iets in gang.
BeantwoordenVerwijderenWijs mens,wat goed,dat je ander zijn/haar mening laat. Juist daardoor leren ze misschien van jouw leefwijze. Groeten Izerina
BeantwoordenVerwijderenBalans tussen wat de "omgeving" en jij vindt. Volgens mij lukt jou dat aardig goed. Daar profiteren jij en je gezin het meest van.
BeantwoordenVerwijderenVoorleven werkt vaak het beste. Onbewust nemen andere mensen vaak toch wat van je over. Ik heb ook al gemerkt dat preken geen enkele zin heeft, dan sluiten mensen zich juist af, of schieten in de verdediging.
BeantwoordenVerwijderenIk zal mijn kinderen ook nooit verbieden om iets bij anderen niet te eten. Ik leg ze wel altijd daarna uit waarom wij het thuis niet gebruiken. Maar weten die kinderen veel, ik kan alleen maar hopen dat het op termijn blijft hangen.
Ik vind dat je het knap doet, met respect voor anderen. Uiteindelijk win je daar het meeste bij.
En oh ja, bij jou staat de woordverificatie dus wel aan (zei ze terwijl ze haar leesbril zocht ;-))
Heel mooi opgeschreven. En ook heel wijs. Ik doe het ook thuis en wat daar buiten gebeurt dat moeten ze zelf weten.
BeantwoordenVerwijderenOverigens als je kind lang genoeg ervaring heeft, zal hij dingen zelf niet meer willen aannemen.
Mijn kinderen willen enkel en alleen naar de McD om op de glijbaan te spelen maar vragen daar om een glas water omdat ze van de rest buikpijn krijgen, zeggen ze zelf.
En dan vindt Oma dat het mijn schuld is omdat ik ze 'te schoon' eten geef en ze daarom niet meer tegen 'gewoon eten' kunnen.
Ach, dan ben ik maar een slechte moeder ;-))).
Gr,
Julia
Goed geschreven! Gisteravond aten we met z'n allen bij mijn ouders en kwam de discussie los en bleek iedereen eigenlijk steeds meer te neigen naar puur en diervriendelijk eten. Joepie!! Zonder zeuren, maar alleen door het "goede" voorbeeld te geven (klinkt ook weer stom, want ik heb de wijsheid ook niet in pacht natuurlijk) en met behulp van een aantal kritische tv programma's nemen steeds meer mensen kleine stapjes. Daar word ik wel blij van. Ondertussen heeft de kleine meid wel een hele zak paaseitjes weg zitten vreten bij oma, maar goed. Thuis weer aan de appels ;-)
BeantwoordenVerwijderenHet klinkt wel als of er wederzijds ruimte is voor eigen inzichten!
BeantwoordenVerwijderenVolgens mij doe je het heel goed hoor!
BeantwoordenVerwijderenMijn gevoel is dat je het heel goed doet en dat je een ander in haar/zijn waarde laat. En zoals mensen hierboven al schrijven, juist door niet te preken, staat een ander veel meer open om er echt over na te denken en komt er vaak veel meer binnen. Waar diegene dan zijn eigen vrije keuze in heeft om daar wel of niet iets mee te doen.
BeantwoordenVerwijderenLastig, he!!
BeantwoordenVerwijderenZelfs de dokter die vraagt of mijn dochter "dan wel zuivel eet" als ze vertelt geen vlees te eten.
Mijn moeder die vraagt of we "toch wel supplementen nemen?"
Met mijn moeder ga ik de discussie (soms) nog wel aan, maar tegen de dokter zeiden we braaf, ja hoor, ze is gek op kaas.... (en ze eet wel zuivel, maar meestal zeg ik dan dat melk voor kalfjes is..!)
Artsen hebben geen onderdeel voedingsleer in hun opleiding. Dus mochten ze zich er verder niet in verdiept hebben dan is hun kennis hierover minimaal. Helaas.
VerwijderenArtsen studeren medicijnen terwijl het gezondheidskunde moet zijn.
Het grootste deel van de wereldbevolking is lactose intolerant. Blanke westerlingen verdragen melk (en lactose) meestal wel. In mijn gezin van vier (witte westerlingen) verdraagt niemand melk goed.
Groetjes, VeggieMo